Σύζευξη Ανέργων & Επιχειρήσεων

Δικαίωμα στην Εργασία

Project είναι αναμφισβήτητα η λέξη του σύγχρονου επαγγελματικού κόσμου. Πλάνο, σχέδιο, πρόγραμμα... Όλα αυτά που μπορεί κάποιος να οργανώσει, εντός και εκτός εταιρείας όπου πιθανόν δουλεύει, ονομάζονται projects και αρκετούς τους τρελαίνουν κυριολεκτικά. Υπάρχουν τρόποι, μικρές τακτικές και λύσεις για να μην μας παίρνουν από κάτω.

Πάντα, η αρχή ενός project ακούγεται ως μια καταπληκτική ιδέα. Και μπορεί να είναι. Συνήθως, οι περισσότερες ιδέες αφορούν και τη διαδικτυακή παρουσία τους, οπότε το πρώτο βήμα είναι να κλείσει κάποιος και ένα domain name. Όταν όμως η δουλειά μας, μας τρώει τον περισσότερο χρόνο μας, αργά ή γρήγορα, η ιδέα μπαίνει στα αζήτητα. Εκεί είναι που πρέπει κάποιος να κάνει υπομονή και να ασκήσει τον αυτοέλεγχό του.

Η ανάληψη ενός νέου project πρέπει, και είναι, μια δημιουργική υπόθεση και ανταποδοτική φυσικά. Ναι, μπορεί να μην υπάρχουν τα χρήματα ή ο χρόνος, αλλά κανένα project δεν έχει ευτυχή κατάληξη αν δεν κάνεις θυσίες. Και οι επιτυχημένοι άνθρωποι έχουν κάνει πολλές!
Όπως έλεγε και ο Αλμπερτ Αϊνστάιν «Η μοναδική πηγή της γνώσης είναι η εμπειρία». Έτσι, ο μόνος τρόπος είναι να μην το πολυσκεφτούμε, να μην οπισθοχωρήσουμε και να βουτήξουμε στα βαθιά.

1. Επιλέγουμε τι ακριβώς θέλουμε να βγει από αυτό το project

Σημασία δεν έχει το αντικείμενο ούτε το μεγαλύτερο οικονομικό όφελος, αρχικώς τουλάχιστον. Όταν ξεκινάμε να βάζουμε τις βάσεις για ένα καινούργιο σχέδιο πρέπει να ξέρουμε ποιο είναι το κίνητρό μας. Για κάποιον μπορεί να είναι το πρώτο βήμα για τη δουλειά που ονειρεύεται να κάνει στη ζωή του, για κάποιον άλλον μπορεί απλώς να αποτελεί μια προσωπική ολοκλήρωση ή διοχέτευση της δημιουργικότητας ή της φαντασίας του.

2. Κάνουμε ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα

Η οργάνωση και η πρόληψη είναι η μισή υπόθεση. Ειδικά όταν δεν μας περισσεύει ο χρόνος. Η επιτυχία πολλών πραγμάτων εξαρτάται από το πόσο καλά έχουμε προγραμματίσει τα πάντα. Δεν χρειάζεται να πιεζόμαστε για σύντομη έκβαση. Είναι πιο θεμελιώδες να θέτουμε στον εαυτό μας deadlines στα οποία υπολογίζουμε πως μπορούμε να ανταπεξέλθουμε, παρά να βιαζόμαστε και συνεχώς να μην πετυχαίνουμε τον στόχο – έτσι χάνεται περισσότερος χρόνος. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να μπαίνουν συγκεκριμένα όρια και στους ανθρώπους της προσωπικής μας ζωής – πράγμα συχνά δύσκολο. Ωστόσο, κάθε φορά που θα πετυχαίνουμε, έστω και κάτι μικρό, θα αισθανόμαστε τόσο περήφανοι που το επόμενο βήμα θα μοιάζει πιο εύκολο.

3. Η επιτυχία θα αργήσει και καμιά μέρα

Ένα νέο πλάνο χρειάζεται χρόνο. Πρέπει να είμαστε γενναιόδωροι και με τον εαυτό μας και με αυτό το ίδιο. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που την πάτησαν απλώς γιατί βιάστηκαν πολύ και φυσικά έπεσαν σε λάθη και αναποδιές που δεν μπόρεσαν να αντιμετωπίσουν. Εκτός λοιπόν του ότι «όποιος βιάζεται, σκοντάφτει», είπαμε να βάλουμε όρια στην προσωπική μας ζωή, αλλά και χωρίς καθόλου προσωπική ζωή, η ευτυχία δεν μπορεί να έρθει. Πατάμε φρένο λοιπόν κάθε φορά που νιώθουμε ότι μας ξεφεύγει ο έλεγχος.

4. Θέτουμε προτεραιότητες

Όταν αναλαμβάνουμε ένα project πρέπει να γνωρίζουμε εξ΄ αρχής πως, εκ των πραγμάτων, θα πάρει χρόνο από άλλα πράγματα. Εκτός λοιπόν από τον χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους, θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για το ποιες δραστηριότητες θα θυσιάσουμε στον βωμό του. Ο καθημερινός προγραμματισμός των προτεραιοτήτων μας, και μάλιστα γραπτώς, θα μας βοηθήσει στο να κάνουμε και περισσότερα πράγματα και να μη νιώθουμε συνεχώς ότι κάτι ή κάποιος είναι σε εκκρεμότητα.

5. Αφιερωνόμαστε σε ένα project τη φορά

Πριν ξεκινήσουμε, με τις μηχανές στο φουλ, την ανάληψη ενός project, πρέπει να έχουμε αφήσει στην άκρη το οτιδήποτε μπορεί κάποια στιγμή να είχαμε αρχίσει. Δεν υπάρχει κάτι που να προκαλεί μεγαλύτερο στρες από το να τρέχει κάποιος για πολλά διαφορετικά πράγματα ταυτόχρονα. Ακόμη λοιπόν και αν δεν θα έπρεπε να έχετε εγκαταλείψει την πορεία μιας προηγούμενης ιδέας και νιώθετε τύψεις για αυτό, θα πρέπει να το κάνετε άμεσα, πριν ακόμη καταπιαστείτε με τη νέα. Πόσα καρπούζια να χωρέσουν σε μια μασχάλη, που λέει και ο λαός;

6. Βάζουμε τους δικούς μας στο παιχνίδι

Είμαστε κοινωνικά όντα και είναι σίγουρο πως δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε μόνοι και απομονωμένοι. Όσο εσωστρεφής και αν είναι κάποιος, καλό είναι να πληροφορήσει τους αγαπημένους του ανθρώπους για τα σχέδιά του. Αφενός μπορεί να χρειαστεί βοήθεια, αφετέρου θα πρέπει να σεβαστούν την ενδεχόμενη απουσία του κάποιες φορές αλλά και τη μετάπτωση της διάθεσής του –συχνό φαινόμενο όταν έχουμε άγχος και τρέχουμε κάτι νέο και άγνωστο. Αφήστε που οι ιδέες των γύρω μπορεί συχνά να φανούν χρήσιμες. Αρκεί να μην είναι πολλές και μας χαώσουν...

(Μία Κόλλια)